بی توجهی مسئولان به فرهنگسرای لاهیجان در سایه خواب تابستانی متولی!

مسئولان لاهیجان، با غفلت های تان، فرصت های ایجاد شده را از دست ندهید/ حق گرفتنی است و آن را دو دستی به کسی تقدیم نمی کنند

مسئولان لاهیجان، با غفلت های تان، فرصت های ایجاد شده را از دست ندهید/ حق گرفتنی است و آن را دو دستی به کسی تقدیم نمی کنند
1395/7/2 |
13:54
شناسه خبر: 62495

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با هیئت همراه به گیلان سفر کرد اما مسئولان لاهیجان از آنچه که مسئله ی اصلی هنرمندان این شهرستان است، بی توجهی کردند.

«علی جنتی»، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به همراه 6 تن از معاونان روز شنبه 6 شهریور ماه 95 به جهت افتتاح پروژه های هفته دولت به استان گیلان سفر کرد.

بر اساس تقسیم بندی ها، دکتر حجت‎الله ایوبی (معاون وزیر و رئیس سازمان سینمائی و سمعی و بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) راهی لاهیجان شد.

با حضور ایوبی در لاهیجان، باغ نارنج برای بار دوم افتتاح و مراسم افتتاحیه طرح گازرسانی به 25 روستای لاهیجان به صورت همزمان در روستای سرچشمه برگزار گردید.

 

 

خروجی سفر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و هیأت همراه به گیلان و معاون وزیر ارشاد به لاهیجان برای هنرمندان چه بود؟

درست است که فرماندار محترم شهرستان لاهیجان، در سخنان خود اذعان داشتند که با توجه به بالا بودن ساختار فرهنگی لاهیجان، هنوز مجتمع فرهنگی آن آماده نیست و توجه به زیر ساخت های فرهنگی شهرستان ضروری است. اما آیا بهتر نبود از فرصت حضور معاون وزیر ارشاد برای بازدید از مجتمع نیمه کاری فرهنگی و هنری لاهیجان و درخواست کمک از وی برای تکمیل این پروژه استفاده می شد؟ درست است که دکتر ایوبی بصورت مستقیم نمی تواند کاری برای مجتمع فرهنگی انجام دهد، اما آیا می توانست حامل پیام برای شخص وزیر از سوی هنرمندان و مردم لاهیجان باشد؟

آیا نیاز نبود یک مکاتبه منقش به امضای امام جمعه محترم، فرماندار محترم، نماینده محترم با موضوع "تکمیل مجتمع فرهنگی و هنری لاهیجان" توسط دکتر ایوبی برای وزیر ارسال می شد؟

آیا جناب آقای دکتر نیکفر به عنوان نماینده دهم مردم لاهیجان و سیاهکل در مجلس شورای اسلامی که همواره نقدهای منصفانه و سازنده، را موجب اصلاح بسیاری از عملکردها میدانند و مدعی هستند که نقد منصفانه و بدون توهین و اهانت، می تواند یاری گر مسئولان را در خدمت رسانی صادقانه به مردم باشد، از فرصت نشست شورای اداری استان گیلان در سالن غدیر استانداری در حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای رساندن صدای هنرمندان و هنردوستان برای تکمیل پروژه ی مجتمع فرهنگی و هنری لاهیجان استفاده کردند؟

آیا اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان که هنوز روز خبرنگار (به تاریخ 17 مرداد) در تقویم این متولیان درج نگردیده تا حداقل یک پیامک تبریک برای خبرنگاران ارسال کند، نمی توانست در حضور یک شخص عالی رتبه از وزارت متبوع خود، برای دقایقی مشکلات هنرمندان شهر را عنوان کند؟ اینطور که پیداست، خواب تابستانی این اداره همچنان به شیرینی ادامه دارد.

حال این نکته بماند که ترکش های جنجالی بمب های کنسرتی مشهد، اداره فرهنگ و ارشاد لاهیجان را تحت تأثیر قرار داده و ماه ها است که در این شهرستان یک کنسرت موسیقی خوب برگزار نگردیده (لازم به ذکر است که کنسرت ناصر وحدتی جزو موسیقی های سنتی می باشد)، در حالی که در همین شهرستان همجوار یعنی لنگرود در طی چند ماه اخیر، 2 برنامه به حضور خوانندگان سطح اول کشور، به اجرا درآمده است. آیا برقراری توازن هنری بین شهرستان ها، جزو عملکرد اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان نیست؟

 

 

چرا فرصت ها را (هرچند باد آورده) از دست می دهیم؟ / چه کنیم تا قدر این فرصت ها را بدانیم و به موقع عمل کنیم؟

در این زمینه چند نکته مهم را باید توجه کنیم:

اولین نکته آن است که همیشه اولین فرصت بهترین موقع برای به نتیجه رسیدن کاری است. وقتی فرصت را از دست می دهیم به نتیجه رساندن همان کار بسیار سخت تر، طولانی تر و پر هزینه تر خواهد بود؛ تازه معلوم هم نیست حتما به نتیجه مطلوب برسیم. تا تنور داغ است باید نان را چسبید چون وقتی تنور سرد شد نان مان یا اصلا نمی چسبد و یا نان نپخته و خمیر گیرمان می آید.

از عوامل مهم عقب بودن مسئولان شهری ما آن است که به روز نیستند. یعنی بسیاری از مسئولان حتی از آخرین اخبار، اتفاقات و حوادث حوزه کاری شان هم خبر ندارند. برای همین است که بسیاری از طرح ها تصویب می شود و یا خیلی از اتفاقات شروع و تمام می شود اما مسئولان ما اصلا خبردار هم نمی شوند چه برسد به این که بخواهند کاری بکنند. در دنیای ارتباطات که با کمترین زمان ممکن می توانیم از آخرین اخبار مطلع شویم بی اطلاعی عذر بدتر از گناه است و به هیچ وجه پذیرفته نیست. برای همین لازم و واجب است که مسئولان محترم دست کم روزی یک ساعت برای خواندن آخرین اخبار و اتفاقات حوزه کاری و تخصصی شان وقت بگذارند. این مسئله را حتما باید در برنامه کاری خود گذاشته و جدی پیگیری کنند.

از دیگر عوامل عقب ماندگی ما آن است که مدیریت شهری لاهیجان متاسفانه یکپارچه نیست. نهادها و مسئولان مختلف شهری معمولا همفکری، هماهنگی و برنامه ریزی مشترکی ندارند. هر جا و هر کس ساز خودش را می زند و می خواهد خودش و سازمان خودش را مطرح کند؛ حتی اگر به قیمت نادیده گرفتن و زیر پا گذاشتن دیگران و خیلی چیزهای دیگر باشد. مثلا معاون وزیری را به همه زحمت به شهرستان می آوریم اما به جای غنیمت شمردن این فرصت مهم و پرداختن به مسائل اصلی، گاف می دهیم و به جای اینکه از فرصت حضور شخص برای مسائل مربوطه استفاده کنیم، پروژه ای را که قبلا افتتاح شده بود، مجدد افتتاح می کنیم تا سوژه ی رسانه ها شویم. این حرکات و رفتارها نشانه چیست؟ مسئولان ما انگار هنوز متوجه نشده اند که دوره کار انفرادی و تک روی گذشته است و بدون همفکری و تعامل و کار گروهی به جایی نمی رسیم. مسئولان شهری باید بدانند که همفکری و تعامل موجب رشد، هم افزایی و کارآیی همه خواهد شد و در نهایت همه سود خواهند کرد.

بلای دیگر متاسفانه مشکلات روحی و شخصیتی ماست؛ منظورم تنگ نظری ها، حسادت ها، کارشکنی ها و خودخواهی هاست. اگر واقعا دلسوزیم و می خواهیم لاهیجان پیشرفت کند باید این ها را کنار بگذاریم و بی سر و صدا کار کنیم. کارهای بزرگ فقط از آدم های بزرگ برمی آید و آدم با تلاش و ایثار و خون دل خوردن بزرگ می شود. همفکری و تعامل و کار گروهی، سعه صدر و تحمل و فداکاری می خواهد.

مسئولان محترم باید بدانند که حق گرفتنی است. هیچ کس چیزی را دو دستی به آدم تقدیم نمی کند. اگر چیزی (از تصویب طرحی گرفته تا اعتبار و غیره) می خواهیم باید سمج باشیم و جدی پیگیرش کنیم و تا نگرفتیم از پا ننشینیم. اشکال آن جاست که خیلی ها یک بار و دو بار و چند بار که پیگیری می کنند خسته و ناامید شده و موضوع را رها می کنند. مسئولان بالا یک سر دارند و هزار سودا، بنابراین این مسئولان شهرستانی و استانی هستیم که باید پیگیر آنچه می خواهیم باشیم. به اصطلاح ساده تر فرصت ها را کسی به ما نمی دهد باید آنها را قاپید.

ما آنقدر واقع بین هستیم که از مسئولان مان توقع نداشته باشیم که به حدی کارآمد و خلاق باشند که خودشان فرصت سازی کنند اما این انتظار زیادی نیست که از آنها بخواهیم با غفلت های شان فرصت های ایجاد شده را از دست ندهند. این اضافه بر کارشان نیست بلکه از وظایف آنها و مطالبه مردم است.

 

 

مجتمع فرهنگی لاهیجان، آرزوی دیرینه هنرمندان

مجتمع فرهنگی و هنری لاهیجان از سال 1380 شروع به ساخت شد که به دلیل کمبود اعتبارات و عدم توجه، به صورت نیمه تمام رها شد و در سال 1392 و با پیگیری های ابوذر ندیمی (نماینده وقت مردم لاهیجان و سیاهکل) در دولت تدبیر و امید و با عنایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان، کار ساخت آن از سر گرفته شد.

این پروژه نیازمند پیگیری و حساس سازی برای مسوولان استان و کشور بود که خوشبختانه در کمترین مدت، این اتفاق افتاد تا به عنوان یک کمبود مهم مورد تأکید قرار گیرد.

ساخت مجتمع فرهنگی و هنری لاهیجان از ابتدا به وزارت مسکن و شهرسازی و بعد به وزارت راه و شهرسازی واگذار شد و در سال 92 به این نتیجه رسیده شد که برای نظارت بر ساخت و سرعت بخشی و پایان دهی به انتظار اهالی فرهنگ و هنر، راهی جز تغییر دستگاه مجری ساخت نیست.

پس از واگذاری پروژه به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با حضور مشاوران و کارشناسان دفتر فنی اداره کل، نقشه های مجتمع بررسی و پروژه به صورت فاز به فاز برای ادامه ساخت طراحی و نقشه های فاز نخست که شامل سالن آمفی تئاتر بود، دوباره طراحی شد و ظرفیت سالن از 300 نفر به 550 نفر افزایش یافت.

فاز نخست مجتمع فرهنگی و هنری شهرستان لاهیجان شامل سالن آمفی تئاتر 550 نفره به مساحت یک هزار و 200 متر مربع و فاز دوم این پروژه نیز شامل یک سالن آمفی تئاتر 150 نفره، کتابخانه، ساختمان اداری، نگارخانه، اتاق های پلاتو، گریم، اتاق های آموزشی برای انجمن های مختلف هنری می باشد.

در حالی که در سال 1392 این مجتمع تنها با 36 درصد پیشرفت به صورت نیمه تمام رها شده بود. هم اکنون و در مجموع 70 درصد پیشرفت کار دارد و حدود 10 میلیارد ریال برای تکمیل فاز یک این مجتمع هزینه شده است.

 

 

اسنادی که باعث ایجاد و شکل گرفتن مجتمع فرهنگی و هنری لاهیجان شد

 

 

 

 

 

 


نظرات | 0 نظر
captcha