جلسه 213 - ايرج نديمي ـ بسم الله الرحمن الرحيم - عرض خسته نباشيد داريم خدمت همكاراني كه نزديك به دوسال در عرصه تقنين و نظارتند، اميدواريم كه سال سوم را كه سالي تعيين¬كننده از جهت كاركرد نظارتي و تقنيني دارد بتوانيم در راستاي وظايف نمايندگي خويش از سويي، انتظارات ملت بزرگ، نجيب و سترگ ايران ظاهر شويم و بخش ديگري از مطالبات آنها را در هر دو عرصه قانونگذاري و نظارت براجراي آن به سر آوريم. شايد همه شما سؤالات متفاوتي را در عرصه كارآمدي و ناكارآمدي دستگاههاي تقنيني از زبان دوست يا دشمن، منتقد دلسوز يا مغرض شنيده باشيد. خوب، قطعاً تلاش هم كرده¬ايد كه با توان فكري، ذهني و علمي خود و تجربه و مشاوره ديگران پاسخگوي آن باشيد. مثلاً مردم انتظار داشته و دارند كه در دوره كنوني با همسو شدن دولت و مجلس تذكر و سؤال و تحقيق و تفحص و استيضاح كمتر شود، اما مي¬بينيد كه برعكس شده، سؤالات، انتقادات از سر دلسوزي و از سر ارائه مطالبات مردم، هر روز رو به تزايد است. بنظر شما علت اينكار چيست؟ مشكل در مجلس است، مشكل در توليد قانون است، مشكل در نظام اجرايي است، مشكل در افرادي كه بايد اين دو را بهم وصل كنند است يا عناويني ديگر؟ قطعاً بايد به اين سؤال پاسخ گفت. ما فرصت زيادي نداريم براي آنكه دين خود و وظيفه خود را در پاسخگويي به اين مطالبات بمنصه ظهور برسانيم. چرا علي¬رغم همه نزديكيهاي فكري و ايدئولوژيك و سياسي و انقلابي، ما در رابطه با تعامل قوا دچار مشكل هستيم؟ مثلاً بعضي وزراء براحتي به خودشان حق مي¬دهند در رابطه با درخواستهاي عمومي نمايندگان از باب رابط بين دولت و ملت كم اعتنايي نشان دهند. مثلاً مي¬توانند به بهانه¬هاي مختلف براي سؤال نيايند يا اگر نامه مي¬نويسيد حداقل متوسطش بين (3) ماه فاصله براي پاسخگويي باشد يا در رابطه با بسياري از مسايل اجرايي سعي مي¬كنند بنوعي در راستاي گفتار خود و رفتار خود، نمايندگان را بنوعي تضعيف كنند. چرا بعضي از دوستان ما در قوه مجريه چنين رفتاري مي¬كنند؟ مشكل در من نماينده است، در هيأت رئيسه محترم ماست، در كل مجلس ماست، درنوع موضعگيري ماست، در چه رفتار و گفتار و پرداختي ما با چنين مشكلي روبرو هستيم؟ مثلاً الان دوستاني در رابطه با قوانيني كه مصوب مي¬شوند و اجراء نمي¬شوند، همين الان شما در مورد چاي مي¬بينيد كه خريد تضميني را خود دولت پيشنهاد مي¬آورد اما هنوز ناظر معرفي نكرده كه چاي بخرد يا با كارخانجات قرارداد نبسته كه بخرد، خودش هم كارخانه ندارد. (5) سال آنطوري بلا سرشان آمده، الان هم يكطور ديگر، چرا؟ چرا واقعاً ما در راستاي پاسخگويي دچار اينهمه اختلال عملي هستيم؟ بنظر مي¬رسد كه وفاداري ما به قانون اساسي، وفاداري ما به اسلام، امام، انقلاب، نظام، مردم، عدالت، مي¬تواند بخش عمده¬اي از اين كاستيها را مرتفع كند. مي¬تواند ما را در راستاي پاسخگويي به نيازهاي مردم درجهتي ثابت و صراطي مستقيم به سوي اهداف رهنمون بشود. اما واقعيات اقتصادي و اجتماعي نشان مي¬دهد كه گفتن بعضي حرفها الان خوب نيست. مثلاًً ما نسبت به ملتهاي مسلمان و فقير حتماً عنايت اسلامي داريم، از باب «من اصبح لا يهتم بأمور المسلمين» اما وقتي در داخل اينهمه مشكل داريم، مشكلاتي مثل بيكاري كه همه استانها با آن درگيرند، فقط در گيلان چندصد هزار بيكار ثبت¬نام شده داريم. مشكلاتي مثل عرصه كشاورزي كه بيست و چند ميليون آدم گرفتار آن هستند. مثلاً واردات بي¬رويه يا قاچاق يا مانند آن براي مردم مشكلات مي¬آفريند. درعرصه¬هاي مختلف امكان سرمايه¬گذاري وجود دارد، اما دولت مي¬خواهد خودش كار كند و چون مي¬خواهد خودش كار كند نمي¬تواند پاسخگو باشد، چرا؟ براي اينكه اگر دولت مثلاً يك دلار دارد، اين را به بخش خصوصي يا تعاوني بدهد، اولاً تضمين است كه اين پول برگردد درحاليكه اگر خودش خرج كند مي¬تواند بعنوان هزينه برگشت ناپذير تعريف شود. ثانياً انگيزه ايجاد مي¬كند كه اين يك دلار بشود دو دلار با آورده بخش خصوصي، خوب، وقتي تصديگري دولت مي¬خواهد افزايش پيدا كند معلوم است چه وضعي پيدا مي¬شود (رئيس ـ آقاي نديمي! وقت جناب¬عالي تمام است) با چنين رويكردي، دوستان من، همكاران من! عرصه¬هايي كه شما و ما با آن روبرو هستيم نيازمند بازانديشي مجددي از جهت اين است كه ما چطور بايد با قوه مجريه كار كنيم كه اين همكاري ما بنفع ملت تمام شود و ما قوه مجريه را تضعيف نكنيم و آنها مجلس را تضعيف نكنند و فكر مي¬كنم هيأت رئيسه در اين‌مورد وضعيت مسؤولانه¬تري از من و شما دارد. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته