جلسه 143 - ایرج ندیمی ـ بسم الله الرحمن الرحیم - بنده هم به سهم خودم ایام مبارک نیمه شعبان و دیگر اعیاد را خدمت ملت شریف‏، بزرگ و نجیب ایران اسلامی و همکاران تبریک عرض نموده و امیدوارم که بتوانیم درخور اعتقادات و ایمان خویش در جامعه جهانی امروز حضوری بالنده‏، پویا و ارزشمند داشته باشیم. حرفهایی برای گفتن و شنیدن هست که بخشی از آن مربوط به آینده ایران در جهان باتوجه به انقلاب عظیم اسلامی‏، انقلابی همه¬جانبه‏، خونبار که شهیدانی بزرگوار آنرا آبیاری کردند می¬تواند بهانه¬ای برای تلاش و فعالیت همه ما باشد. ملت ما سؤالهایی از مجلس شورای اسلامی دارند که این سؤالها می¬تواند آینده کاری مجلس را به خود اختصاص دهد. اولین سؤال در ارتباط با تحقق قانون اساسی‏، چشم¬انداز بیست ساله‏، قانون برنامه توسعه چهارم‏، سیاستهای ابلاغی و کثیری از قوانین است. ملت می¬پرسند که آیا تولید روزافزون و رو به تزاید قانون‏، مشکلاتشان را حل کرده؟ آیا اساساً تمامی قوانین موجود نیازمند مهندسی مجدد از باب پالایش و انطباق نیست؟ این قانونها آیا در رابطه با مسایل اساسی زندگی آنها به مانند بیکاری‏، مسکن‏، بهداشت‏، آموزش‏، حمل و نقل‏، ورزش‏، گردشگری و یا کثیری از نیازهای فرهنگی‏، سیاسی‏، اجتماعی‏، آزادی و عدالت تعریف شده است؟ آیا نباید مجلس‏، هیأت¬رئیسه محترم‏، مرکز پژوهشها و کمیسیونهای تخصصی با گرفتن مشاورینی کارآزموده‏، تمامی قوانین را از جهت پالایش‏، حذف قوانین موازی و تفسیرپذیر مورد بازنگری قرار بدهند؟ اصلاً ببینند آیا این قوانین با عدالت سازگار است‏، این همه از عدالت گفته می¬شود‏، بسیاری از این قوانین از پویایی لازم برای راهبرد این ملت بسوی اهداف متعالی که از اول انقلاب اسلامی تاکنون مطرح شده به مانند استقلال‏، آزادی‏، جمهوری اسلامی و مانند آن هست یا نه باید این قوانین پالایش بشوند و این همه بوروکراسی پیچیده و مسلط بر زندگی مردم که کار امروز را به چند سال بعد به تعویق می¬اندازد واقعاً قابل اندیشیدن و رفع و حذف نیست؟ این اولین انتظار مردم از مجلس است. (5/1) سال از فعالیت این مجلس گذشته است، آیا ما پاسخی برای این کار داشته¬ایم؟ آیا با یک نگاه‏، نگاه عدالت‏، آزادی‏، ایمان‏، اسلام‏، امام‏، رهبری‏، انقلاب‏، نظام و مردم به قوانین نگاه کرده¬ایم؟ این یک سؤال اساسی است که باید به آن پاسخ بدهیم وگرنه معلوم است که مجلس فعالیت می¬کند‏، کمیسیونها فعالند‏، کمیته¬ها و مانند آن همه دارند تلاش می¬کنند‏، اما واقعاً ما به نیاز مردم پاسخ داده¬ایم یا نه؟ 2 ـ اگر قرار است، عزم¬مان این است که (20) سال آینده قدرت اول منطقه بشویم‏، تدارک واقعی دیده¬ایم؟ در سال اول می¬توانیم ادعا کنیم که تا پایان سال یک بیستم این راه و یک پنجم برنامه را طی خواهیم کرد؟ یعنی واقعاً مثلاً نوع دیپلماسی که الان ما با دنیا داریم جوابگو هست؟ (رئیس‌ـ آقای ندیمی وقتتان تمام است) روابط اقتصادی ما‏، موافقتنامه¬های ما و بسیاری از این امور می¬تواند جواب بدهد؟ این دومین سؤال که شاید از میان (100) سؤال اساسی است می¬تواند به ما بگوید که واقعاً ما در راستای آن اهداف (قدرت اول شدن) هستیم یا نه! مثلاً اگر در ابتدای انقلاب مالزی مسلمان‏، ترکیه همسایه‏، کره هم¬قاره را و اکنون خودمان را بسیاری قیاس کنیم‏، اصلاً این آهنگ‏، آهنگ توسعه هست یا نه؟ امید آنکه باشد‏، هرچند که جای تردید و عبرت بوده و هست. والسلام